kloptdatwel

Subscribe to feed kloptdatwel kloptdatwel
Bijgewerkt: 53 min 15 sec geleden

De linke weekendbijlage (25-2021)

za, 19/06/2021 - 14:13


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Skeptische onenigheid

Over weinig onderwerpen wordt er binnen 'de skeptische gemeenschap' zo verschillend gedacht als over genderidentiteit en transseksualiteit. Vooral in het VK en de VS lopen discussies hier hoog over op. Laatste relletje: een weinig kritische bespreking van Harriet Hall op Science-Based Medicine van het geruchtmakende en controversiele boek van Abigail Shrier, Irreversible Damage: The Transgender Craze Seducing Our Daughters, werd eerst offline gehaald omdat de hoofdredactie (David Gorski en Steven Novella) er nog eens goed naar wilden  kijken na een storm van kritiek, en uiteindelijk blijvend verwijderd (waarbij de discussie bleef staan en voortduurt). Intussen is de bespreking door Michael Shermer overgenomen op de website van Skeptic.com.
Het boek wordt door critici als transfoob omschreven en pseudowetenschappelijk. Hier wat andere besprekingen op Psychology Today: een heel kritische en een wat neutralere. Dat de onderbouwing van het boek van Shrier niet best is, wil ik best geloven. Wat ik uit de bespreking van Hall meepikte, was vooral het gegeven dat er de laatste jaren een enorme verschuiving heeft plaatsgevonden in de populatie die zich meldt voor transitie. Peter Vasterman agendeerde dat punt recent in een recent opiniestuk in de NRC en kreeg ook de wind van voren. De vraag opwerpen of er iets merkwaardigs aan de hand is, is blijkbaar al not done. En dat terwijl er tot op heden geen goede verklaring voor is gegeven.

The post De linke weekendbijlage (25-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

Magnetisch door vaccinatie

za, 12/06/2021 - 13:00

Ook bekende YouTubers werden na vaccinatie 'magnetisch'.

Tegelijk met de vaccinatie tegen covid-19 kwamen er ook geruchten in omloop dat je door vaccinatie magnetisch zou worden. Menselijk magnetisme bestaat al lang en dan bedoel ik niet de fantasieën van Mesmer, maar Oost-Europese dames die lieten zien hoe een hele strijkbout op hun ampele decolleté bleef plakken. Het moderne magnetisme door vaccinatie is van het type waarbij een klein licht plat object op de huid blijft plakken, bijvoorbeeld precies op de plek waar de prik is gezet.

Kort geleden getuigde een osteopathische dokter, tevens bekend antivaccinatie-activist, Sherri Tenpenny, in een hoorzitting van de gezondheidscommissie van Ohio een dergelijk effect. Ze werd daarin gesteund door een nogal spichtige verpleegkunde-student Joanna Overholt, die een demonstratie verzorgde. Het was echter bepaald geen strijkijzer dat die op haar decolleté aanbracht.

10.000 euro

Skepsis biedt tien mille aan eenieder die een paranormaal effect kan demonstreren en dit type menselijk magnetisme valt daar zeker onder. Wie twijfelt of wij dat bedrag wel hebben, moet maar even kijken op onze website bij de financiële jaarverslagen.

Als u nu vlug even een muntje uit uw portemonnee pakt en dat tegen uw voorhoofd drukt, is er goede kans dat het blijft plakken, speciaal aan het eind van een warme dag, en een lepel aan de neus laten plakken is een bekend grapje voor kinderfeestjes. Zie bijvoorbeeld Stephen Colbert hier, die het demonstreert.

Wij van Skepsis zijn bloedserieus en zullen niet zomaar deze claims zomaar als ‘straight from Crazytown’ wegzetten. Dus meldt u zich maar aan. Dan stellen wij samen met u een test op, en als die slaagt, dan komt er een ‘test voor het echie’ met zeer grondige controles. Onze Duitse vrienden hadden onlangs zo iemand (niet magnetisch maar kon wel magnetisme ‘voelen’), die bleef echter weg bij de formele test.

Test eerst uzelf

Niettemin willen we u aanraden om zelf even te controleren of het niet gewoon gaat om een ietwat plakkerige huid.

Controle 1. Wrijf de plek in met wat bloem of talkpoeder (of babypoeder). Als het effect dan aanhoudt, gloort er hoop.

Controle 2. In plaats van bloem of iets dergelijks, kunt u de desbetreffende plek grondig reinigen met iets dat elk spoortje van vet en dergelijke verwijdert. Gebruik afwasmiddel, alcohol of ether. De alcoholmengsels die gebruikt worden voor ontsmetting voldoen waarschijnlijk ook. Goed drogen. Sommige mensen scheiden suikerachtige en dus plakkerige stoffen af in hun zweet, ten gevolge van medicatie voor psoriasis. Zorg dat u eventuele suikers ook verwijdert, evenals pleisterresten op de inentingsplaats.

Controle 3. Controleer of het werkt met een euromunt van 10, 20 of 50 cent, en probeer daarna hetzelfde met een munt van 1, 2 of 5 cent. De eerstgenoemde, gele, zijn van koper met aluminium en zink. Dat zijn geen ferrometalen en blijven niet plakken aan magneten (kunt u zelf met een koelkastmagneetje nagaan). De ‘rode’ munten zijn echter van staal met een dun laagje koper en wel magnetiseerbaar. Als de gele niet plakken en de rode wel, dan lijkt het erop alsof u inderdaad magnetisch bent. Als controle 4 (hierna) werkt, komt u maar, dan worden we allebei beroemd wegens het eerste aangetoonde menselijk magnetisme ooit. Als beide blijven plakken, idem, maar dan worden we nog veel beroemder, want dan hebben we een kracht ontdekt die niet bekend is aan de natuurkunde, namelijk een vorm van magnetisme die ook op koper werkt. (Als Skepsis een Nobelprijs krijgt, houden we die zelf.)

Controle 4. Houd een kompas in de buurt van de magnetische plek. Normaal wijst de rode kant van de kompaspijl naar het noorden. Als het aardmagnetische veld ter plaatse verstoord is (dat kan ook het geval zijn als er een flinke ijzermassa in de buurt is, een verwarmingsradiator bijvoorbeeld) wijst de rode pijl ergens anders heen. Als de rode (of witte) kant van het kompas naar de bewuste plek zou blijven wijzen als de positie van het kompas verandert, dan zou dat heel bijzonder zijn.

Magnetisme (foto: Dayna Mason | Flickr)

Misschien is dit de plek om iets over magnetisme uit te leggen. Een grote magneet (een die je kunt zien) kun je het beste opvatten als een grote collectie kleine magneetjes die kop aan staart in dezelfde richting wijzen. Bij ‘klein’ moet je denken aan de afmeting van een atoom of bacterie. Het eenvoudigste geval van een magneetveld is een veld dat overal even sterk is, en overal in dezelfde richting wijst. Dat veld oefent op de ‘zuidpool’ van zo’n piepklein magneetje dezelfde kracht uit als op de ‘noordpool’, maar in tegengestelde richting. De netto kracht is dus nul. Als het magneetje echter niet in de veldrichting wijst, werkt er een moment (draaikracht) op. Dat is wat de kompasnaald doet draaien.

Dat een magneet eigenlijk bestaat uit heel veel kleine magneetjes achter elkaar is in alternatieve kringen niet zo bekend. Voor de uitvinder van de Biostabil was het een hele openbaring dat je geen losse noord- en zuidpolen krijgt als je een magneet in tweeën zaagt, en ook de homeopathie kent van aanvang af al aparte middelen bestaande uit schaafsel van de noordpool van een magneet, idem van de zuidpool en ook nog een mengmiddel. In hoog verdunde vorm goed voor zo’n 800 klachten.

Als het veld niet constant is, maar aan de ene kant van het magneetje sterker is dan aan de andere kant, dan werkt er wel een netto kracht op in de richting van het veld. Als er niets is dat de magneet dan belet te bewegen, gaat de magneet bewegen in de richting van het veld. Dat is wat er gebeurt als een magneet ijzer (of een andere ferromagnetische stof) aantrekt.

Hier moet nog meer worden uitgelegd, want ijzer is van zichzelf niet magnetisch. Een stuk ijzer bestaat uit een groot aantal gebiedjes ter grootte van een bacterie of een virus. Dat is nog een stuk kleiner dan de druppeltjes vet die in melk zweven. Binnen die gebiedjes wijzen de ijzeratomen, die zelf kleine magneetjes zijn, allemaal dezelfde kant uit. Alleen hebben die gebiedjes normaal allemaal verschillende oriëntaties. Door een uitwendig veld kunnen ze echter sprongsgewijze van oriëntatie veranderen naar de richting van het veld. Daardoor wordt het ijzer magnetisch en is de vorige alinea van toepassing. Valt het veld weg, dan worden de oriëntaties van de gebiedjes weer grotendeels volgens het toeval verdeeld door de chaotische warmtebeweging van de atomen van het materiaal.

Waarom zijn atomen van ijzer, nikkel en kobalt (en sommige andere) kleine magneetjes? Hun magnetisme wordt veroorzaakt doordat hun elektronen eigenlijk kleine magneetjes zijn, namelijk omdat het tollende elektrische ladingen zijn. Normaal hebben de elektronen in een stof paarsgewijs tegengestelde tolrichting, dan is er geen magnetisch effect. Maar bij die paar speciale materialen zitten er binnenin in de atomen ongepaarde elektronen, en de materialen hebben bovendien de eigenschap dat als de atomen dicht genoeg bij elkaar zitten, het energetisch net iets voordeliger is, als de tolletjes gelijkgericht zijn. Dat is alleen het geval in genoemde zuivere metalen en bij bepaalde oxiden daarvan. Bloedworst (dat veel ijzer bevat in de vorm van hemoglobine) is echter niet magnetiseerbaar. Misschien heeft u dat wel eens gemerkt. Ook bloed is gelukkig niet magnetisch, dat is maar goed ook, want anders zou je het onderzoek in een mri-machine niet overleven. Uitrekenen hoeveel bovengenoemd energievoordeel is, dat was werk in de jaren 1930 door John Van Vleck. Daar kreeg hij in 1977 de Nobelprijs voor.

De tolbeweging van elektronen is eigenlijk iets raadselachtigs. Elektronen zijn voor zover we weten puntvormig, dus hoe zouden die kunnen draaien? Voorts, als je een bundel elektronen laat lopen door een inhomogeen magneetveld dwars op de richting van de bundel, dan splitst de bundel zich in twee bundels, net alsof de elektronen allemaal kleine staafmagneetjes zijn die georiënteerd zijn in de richting van het veld waar ze door vliegen. Dat is in feite het zogeheten Stern-Gerlach-experiment.

Dat is ook al vreemd, gezien de puntvorm van elektronen, en natuurlijk ook omdat zo’n elektron helemaal niet weet welk veld het op zijn route zal aantreffen. Ook neutrino’s – die geen lading hebben – zijn voorzien van een magnetisch moment én een hoeveelheid draaiing. Verder hierop ingaan voert te ver. Maar misschien mag ik wel vermelden dat die ‘tolbeweging’ van elementaire deeltjes met een Engels woord spin genoemd wordt.

Het is in elk geval duidelijk dat je pas magnetisme, i.e. aantrekking in een magnetisch veld, krijgt bij een vaste stof met heel wat meer ijzer dan in bloedworst. Gesteld al dat een vloeistof ijzerhoudende partikels ter grootte van een bacterie of zo zouden bevatten, dan zouden die samenklonteren en geen netto veld veroorzaken. Bovendien zou de vloeistof niet doorzichtig zijn door al die geklonterde deeltjes. Bij nader inzien hebben late night hosts zoals Colbert wel een beetje gelijk door grappen te maken over het magnetisme van de antivaxers uit Ohio en elders.

The post Magnetisch door vaccinatie appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (24-2021)

za, 12/06/2021 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

The post De linke weekendbijlage (24-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (23-2021)

za, 05/06/2021 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

The post De linke weekendbijlage (23-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

De Twijfelachtige Natuurkunde van Conservapedia

zo, 30/05/2021 - 06:00

Conservapedia afficheert zichzelf als een alternatief voor Wikipedia voor mensen met een conservatieve kijk op het leven. Op zich is daar niets mis mee. In zaken als geschiedschrijving is het tenslotte moeilijk om een verhaal te formuleren waarvan iedereen het erover eens is dat het ideologisch ongekleurd is. In de natuurkunde, daarentegen, is het doorgaans heel duidelijk wat correct en incorrect is. Meetresultaten en logica laten weinig ruimte tot manoeuvreren. En waar je ook op stemt, naar omlaag vallen door de gravitatie doe je allemaal. Bij Conservapedia, echter, wordt ook de koning der wetenschappen meedogenloos gepolitiseerd. Wat er wordt beweerd over relativiteitstheorie en kwantummechanica heeft weinig te maken met vakkennis en veel met ideologische bevlogenheid. Conservapedia handelt hiermee in een bedenkelijke traditie.

Conservapedia is een initiatief uit 2006 van de conservatieve activist Andrew Schlafly. Waar de Engelstalige Wikipedia meer dan 6 miljoen artikelen heeft, daar zit Conservapedia anno 2021 net boven de 50.000. Conservapedia heeft uitsluitend Engelstalige artikelen, maar het is dan ook bedoeld om uitdrukking te geven aan een Amerikaans, conservatief en christenfundamentalistisch perspectief.

De site is erg rechtlijnig in z’n aanhangen van het jonge-aarde-creationisme. Druk wordt er gegrossierd in complottheorieën en Bijbelverzen. Verder zijn er bizarre pagina’s met titels als “Netherlands and bestiality.” “Bestiality” betekent zoveel als seks met dieren. We lezen op de betreffende pagina dat 80% van ’s werelds dierensekspornovideo’s uit Nederland afkomstig is en dat Nederland op de elfde plaats staat in de Westerse wereld waar het “geloof” in evolutie betreft. Elders op de site lezen we dat het hier om een heuse correlatie gaat.

Het logo van Conservapedia.

Bij een middagje surfen op de site ging mijn speciale aandacht ging uit naar wat er over natuurkundige onderwerpen wordt geschreven. Onder conservatieven met een kleine letter “c” had natuurkunde traditioneel altijd een zeker prestige. Het was tenslotte een tak van wetenschap waar links-intellectuele modes niet van invloed waren op wat er “waar” of “onwaar” is. Maar de conservatieven achter Conservapedia zijn rechtlijniger en geneigd om ook zaken als massa, kracht en magnetisme door een ideologische bril te bezien. Vooral de moderne natuurkunde, i.e. de relativiteitstheorie en de kwantummechanica, is hier belangwekkend. Met betrekking tot deze theorieën worden in het algemeen veel vreemde dingen beweerd. Vaak zijn deze theorieën naar voren gebracht als ondersteuning bij zaken waar ze eigenlijk helemaal niets mee te maken te hebben en vaak zijn ze ook verketterd om redenen die niets met natuurkunde te maken hebben.

De Moderne Natuurkunde

Relativiteitstheorie en kwantummechanica zijn beiden ontwikkeld in de eerste paar decennia van de 20ste eeuw. De relativiteitstheorie beschrijft hoe lengten krimpen en tijdsduren uitrekken als snelheden erg groot worden. In de kwantummechanica wordt beschreven hoe grootheden als energie op atomair niveau niet langer continu variëren, maar, in plaats daarvan, in pakketjes worden uitgewisseld. Beide theorieën druisen in tegen de ervaring en intuïtie die we hebben opgebouwd in de alledaagse macroscopische wereld. De klassieke Newtoniaanse mechanica is gebaseerd op die macroscopische ervaring en intuïtie. De moderne natuurkunde is ontwikkeld omdat waarnemingen een herziening van de traditionele Newtoniaanse mechanica noodzakelijk maakten.

Blijkens de “View history” heeft hoofdredacteur Andrew Schlafly zich persoonlijk bemoeid met het redigeren van Conservapedias pagina over de relativiteitstheorie. Dit is vrijwel zeker omdat de beweringen op de pagina een decennium geleden hard zijn bekritiseerd in de veelgelezen populair-wetenschappelijke tijdschriften The New Scientist en Scientific American. Schlafly is advocaat en dat z’n kennis en inzicht met betrekking tot de relativiteitstheorie beperkt zijn kan hem vergeven worden. Maar hij had op z’n minst toch te rade kunnen gaan bij mensen die wel goed bekend zijn met de theorie.

Zin voor zin nagaan wat er door Conservapedia over relativiteit wordt beweerd zou te omslachtig worden. Ik pik er slechts een paar punten uit.
Ongeveer halverwege lezen we: The Theory of relativity assumes that time is symmetric just as space is, but the biggest early promoter of relativity, Arthur Eddington, coined the term ‘arrow of time’ admitting how time is not symmetric but is directional. The passage of time is tied to an increase in disorder, or entropy. The Theory of relativity cannot explain this, and implicitly denies it ... Inderdaad is er een ‘arrow of time.’ Wie een druppel inkt in een schaal water laat vallen, die zal zien dat de inkt zich vervolgens langzaam vermengt met het water. Wat er nooit zal gebeuren is wat je ziet als je een film van die vermenging in omgekeerde richting afspeelt. Nooit zal de eenmaal vermengde inkt zich weer spontaan gaan concentreren in een enkele druppel in het midden van de schaal. Dit is de ‘arrow of time’ en het is een gevolg van de willekeurige Brownse beweging die moleculen maken. Het aantal manieren om inktmoleculen homogeen in de schaal te verdelen is veel groter dan het aantal manieren om de inktmoleculen in een druppel in het midden te concentreren. De kans dat door Brownse beweging alle inktmoleculen spontaan in het midden samenkomen is dus verwaarloosbaar klein. Een individuele botsing tussen twee moleculen is als een botsing tussen twee biljartballen. Het is tijdsymmetrisch, m.a.w., de botsing die je ziet als je de film in omgekeerde richting afspeelt voldoet net zo goed aan de wetten van de mechanica.
Dat de vermenging, die een gevolg is van de botsingen, uiteindelijk niet tijdsymmetrisch is, die paradox is reeds een eeuw geleden opgelost.  De oplossing is terug te vinden in veel tekstboeken over Statistische Mechanica. Niets verandert er aan de oplossing van die paradox wanneer je zo’n individuele botsing met de tijdsymmetrische relativistische mechanica i.p.v. met de tijdsymmetrische klassieke mechanica beschrijft. Door al het vakjargon maakt het bovenstaande citaat wellicht indruk op een leek, maar iedere competente natuurkundestudent kan uitleggen waarom het flauwekul is.

Het is inmiddels een bekend feit dat het GPS-systeem voor het geven van precieze locaties de implicaties van de relativiteitstheorie moet meenemen. Een GPS-ontvanger wisselt een elektromagnetisch signaal uit met minstens vier satellieten. De satellietposities zijn met grote nauwkeurigheid bekend. Uit de vier verschillende reistijden van het signaal kan vervolgens de positie van de GPS ontvanger berekend worden. Echter, hoger in een gravitatieveld lopen klokken iets sneller. Ook is er tijdsrek omdat de satellieten een snelheid hebben ten opzichte van de ontvanger. Voor nauwkeurige plaatsbepalingen moeten al deze relativistische effecten in de berekeningen worden opgenomen.

De argumenten van Conservapedia tegen deze GPS bevestiging van Einsteins theorieën zijn bizarre drogredenen. Zo wordt er geschreven dat het GPS-systeem niet is opgezet als experiment om de relativiteit te testen en dat het daarom niet naar voren gebracht kan worden als bevestiging van die relativiteit. Op die manier kun je ook tegen de universele valversnelling inbrengen dat de scheve Toren van Pisa niet speciaal was gebouwd voor het bekende experiment waarbij Galilei tegelijkertijd een grote en een kleine steen liet vallen.
Verder wordt door Conservapedia naar voren gebracht dat de ingenieurs en programmeurs die de GPS afstellen en bijstellen dit doen zonder kennis van de relativiteitstheorie. Tsja ... dacht ik toen ik dat las ... een tuinman geeft aan z’n plantjes en bloemetjes dagelijks de hoeveelheid water die leidt tot optimale groei en bloei. Hij doet dit in het algemeen zonder bekend te zijn met begrippen als worteldruk en capillaire werking. Zijn worteldruk en capillaire werking daarom niet de mechanismen achter het opzuigen van het water door de planten en bloemen?

In schril contrast met de verwerping van de relativiteit staat Conservapedias geestdriftig aanvaarden van de kwantummechanica. De Onzekerheidsrelatie van Heisenberg neemt een belangrijke plaats in binnen de kwantummechanica. Op de pagina over “Quantum mechanics” lezen we al na een paar regels dat het hiermee om een heel Bijbels principe gaat: The order created by God is on a foundation of uncertainty. Drie zinnen hierna wordt ons verteld dat er in het Evangelie van Lucas 18:9-14 reeds kond wordt gedaan van de toekomstige kwantumtheorie.  In de betreffende Bijbelverzen wordt beschreven hoe een arrogante farizeeër en een ootmoedige tollenaar beiden naar de tempel gaan. Dit zou zijn als twee fotonen die in één kwantumtoestand zitten en tegengestelde draai-impulsen hebben.

Bij de natuurkundige uiteenzettingen op de pagina moest ik vooral denken aan het bekende spreekwoord met de klok en de klepel. Eveneens in de inleiding staat: The basic principle of quantum mechanics is that there is an uncertainty in the location of a subatomic particle until it is observed. This explains why the Second Law of Thermodynamics is always true, and why everyone declines with old age: disorder tends to overcome order. Wederom worden hier verschillende takken van de natuurkunde met elkaar verhaspeld. Met de Tweede Hoofdwet van de Thermodynamica en de orde die tot wanorde wordt gaat het over dezelfde Statistische Mechanica die reeds eerder ter sprake kwam: de druppel inkt die zich “niet-tijdsymmetrisch” verspreidt in de schaal water. In de kwantummechanica is een meting een fundamenteel niet-tijdsymmetrisch proces. Een kwantummechanisch systeem wordt beschreven met een heel abstracte, zogenaamde toestandsfunctie. Die functie zelf is niet direct waarneembaar en voor de uitkomst van een meting kunnen i.h.a. slechts waarschijnlijkheden worden afgeleid uit de toestandsfunctie. Bij zo’n meting stort de toestandsfunctie in en het breken van de tijdsymmetrie bestaat erin dat het dan zelfs niet meer te achterhalen is hoe die functie er oorspronkelijk uitzag. Dit kwantumproces heeft uiteraard niets te maken met thermodynamische en statistisch-mechanische tijdsymmetriebreking. En niets van dat alles heeft verder te maken met ouderdomsverschijnselen.  Kwantummechanica bleek succesvol in de beschrijving van gebeurtenissen op atomair niveau en kwam in de loop van de eerste helft van de 20ste eeuw steeds meer op de voorgrond. Radioactiviteit, bijvoorbeeld, is een kwantumfenomeen.

Precedenten

Totalitaire politieke ideologieën hebben al eerder geworsteld met kwantummechanica en relativiteit.

Vladimir Lenin had in 1909 een boek over wetenschapsfilosofie gepubliceerd: Materialisme en Empiriekritiek. Dit boek werd naderhand een veel herdrukte marxistisch-leninistische klassieker.  Lenin bepleitte een strikt materialisme in de zin dat fysische begrippen, ideeën en theorieën rechtstreekse kopieën dienden te zijn van een objectief bestaande, waarnemer-onafhankelijke werkelijkheid. De Newtoniaanse mechanica is goed verenigbaar met wat Lenin in gedachte had. Maar de relativistische lengtekrimp en tijdrek, die afhankelijk zijn van de snelheid van de waarnemer, zijn dat minder. Vooral de abstracte kwantummechanische toestandsfunctie en z’n instorting d.m.v. een waarneming is moeilijk te conformeren met Lenins wetenschapsfilosofische bepalingen. De kwantummechanica groeide na Lenins dood in 1924 uit tot wetenschappelijke consensus.
Kort na de Tweede Wereldoorlog kwam het in de Sovjet-Unie tot een interventie in de natuurkunde door partij en staat. Prominente fysici werden in kranten bekritiseerd om de ketterse denkbeelden die ze in kwantummechanica-tekstboeken hadden ontvouwd.  Consequenties waren in het algemeen minder dodelijk dan voor sovjetgenetici die niet waren meegegaan met Lysenko. De tekstboekschrijvers verexcuseerden zich voor de contrarevolutionaire uitglijders en ze herzagen hun teksten. Na de destalinisatie was het communistisch bewind pragmatischer en werden fysici met rust gelaten. Een gebrek aan rechtgelovigheid wordt vaak makkelijk vergeven als je vindingen militair nuttig kunnen zijn.

In Nazi-Duitsland was er een beweging voor “arische natuurkunde.” Met moderne natuurkunde zou het om een dwaalleer gaan. Relativiteit en kwantummechanica werden gezien als ontspoorde “joodse natuurkunde.” Kort nadat de nazi’s aan de macht kwamen, werden joden aan Duitse universiteiten massaal ontslagen. Maar tot een uitbanning van de moderne natuurkunde is het nooit gekomen. Duitsland was in die dagen internationaal toonaangevend in de natuurkunde en had veel Nobelprijswinnaars. Werner Heisenberg was net de dertig gepasseerd toen hij in 1933 een Nobelprijs kreeg voor z’n bijdragen aan de kwantummechanica. Hij kon het zich permitteren om z’n neus op te halen voor de beambten en de opportunistische collegae die “arische natuurkunde” propageerden. Heisenbergs houding was vrij algemeen en machthebbers waren ook hier uiteindelijk te pragmatisch om de wetenschap te veel in de wielen te gaan rijden. Vanaf 1939 werden Heisenberg en andere vooraanstaande Duitse wetenschappers betrokken bij de ontwikkeling van een Duitse atoombom.

Conservapedias selectief aanvaarden van de Moderne Natuurkunde

Het lijkt tegenstrijdig dat de christenfundamentalistische encyclopedisten de relativiteit net zo geestdriftig verketteren als dat ze kwantumfysica omhelzen. Maar de achtergronden hiervan zijn niet moeilijk na vorsen.

Aan het eind van de pagina over de “Theory of relativity” lezen we: Some liberal politicians have extrapolated the theory of relativity to metaphorically justify their own political agendas … Applications of the theory of relativity to change morality have also been common. Conservapedia onderhoudt ook een aparte pagina over “Counterexamples to relativity.” De openingszin is daar: The theory of relativity is disproved by numerous counterexamples, but is promoted by liberals who like its encouragement of relativism and its tendency to pull people away from the Bible.

Conservapedia maakt eigenlijk dezelfde fout als waar ze de “liberale” tegenstand van betichten.  Einsteins “relativiteit” gaat over klokken en meetlatten. Maar voor ideologische monomanen gaat eigenlijk alles over moraliteit en over normen en waarden. Voor Schlafly en de zijnen zijn de Bijbelse voorschriften niet voor relativering vatbaar. Je krijgt de indruk dat het louter het woord “relativiteit” is waar ze aanstoot aan nemen.

Het is een misvatting dat de relativiteitstheorie alle fysische grootheden plotseling “relatief” maakt. Wat de klokken en de meetlatten aangeven wordt relatief, omdat de lichtsnelheid altijd en overal hetzelfde moet zijn. Maar met betrekking tot de lichtsnelheid had de theorie had eigenlijk met net zoveel recht de “absoluutheidstheorie” genoemd kunnen worden.

Aan boord van een boot die met constante snelheid op een gladde zee vaart kun je evengoed biljarten als in een biljartzaal aan land. Dit is de zogenaamde Galilei-invariantie: de mechanicawetten veranderen niet wanneer je systeem met constante snelheid beweegt. Wat Einsteins theorie garandeert is dat ook de wetten van de elektrodynamica, i.e. de wetten die elektrische stroom, magneetvelden etc. beschrijven, precies hetzelfde zijn aan boord van die varende boot als aan land. Ik kan me bij dit alles niet aan de indruk onttrekken dat Conservapedia Einsteins werk dankbaar aan het hart gedrukt zou hebben als ze i.p.v. “relativiteitstheorie” de “Theorie van de Universele Elektrodynamische Consistentie” had geheten.

Een boekje uit 2006 van Annette Capps. Volgens de schrijfster was het d.m.v. kwantummechanica dat Jezus over water kon lopen.

Het christenfundamentalistisch enthousiasme voor de kwantumfysica is te herleiden tot een ontwikkeling die in de 70er jaren is begonnen.  In 1975 verscheen The Tao of Physics van Fritjof Capra en in 1979 verscheen The Dancing Wu-Li Masters van Gary Zukav. Het werden bestsellers. In deze boeken willen de schrijvers laten zien dat de kwantummechanica en de moderne deeltjesfysica ideeën bevatten die reeds lang onderdeel waren van Boeddhistische, Hindoeïstische en Taoïstische mystiek.
Meer boeken met eenzelfde strekking verschenen in de jaren erna. De opkomende New Age beweging is hierop ingesprongen en maakte een dergelijke synthese van mystiek en moderne wetenschap tot een beginsel. Mainstream kerken hadden weinig op met New Age en hebben de beweging expliciet bekritiseerd. Maar andere christelijke groepen leerden van de concurrentie en voegden een hoeveelheid kwantummystiek toe aan de geloofsleer. Wie nu op YouTube zoekt onder termen als “Quantum Faith” of “Quantum Prayer,” die vindt een overweldigende hoeveelheid video’s. Kwantummechanica is ingewikkeld en vertelt ons dat er achter de gewone alledaagse werkelijkheid op een ander niveau nog een andere werkelijkheid is met andere regels. Wat geloofsverkondigers hiermee aangereikt krijgen is een opstapje en een bron van terminologie om geloofsartikelen een wetenschappelijk aanzien te geven. Schlafly en de zijnen zijn dankbaar meegegaan in deze beweging.

STEMcrisis

Conservapedias natuurkundige onnozelheid staat in schril contrast tot de encyclopedistische pretenties. Vaak heeft dit voor hilariteit onder natuurkundigen gezorgd. Maar onschuldig is het natuurlijk niet. Er zijn vele tientallen miljoenen binnen en buiten de VS die zichzelf als “conservatief” beschouwen. Kinderen die nieuwsgierig zijn naar wetenschap worden allicht op even zo grote schaal door ouders, clerus en leraren doorverwezen naar Conservapedia. Er wordt in de VS in de laatste jaren veel gediscussieerd over de zogenaamde STEMcrisis. Het gaat hierbij om een gebrek aan mensen die zijn opgeleid in “Science, Technology, Engineering, and Mathematics.” Bronnen als Conservapedia kunnen die crisis uiteraard alleen maar erger maken.

The post De Twijfelachtige Natuurkunde van Conservapedia appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (22-2021)

za, 29/05/2021 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

 

The post De linke weekendbijlage (22-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

De verblindende angst van arts Felix van der Wissel

vr, 28/05/2021 - 06:03

Felix van der Wissel, huisarts, cosmetisch arts en TV-dokter, komt vaker in Zuid-Afrika en kreeg daar toentertijd te maken met de gevolgen van de vroegere apartheid. Zijn angst dit te herbeleven lijken zijn ogen te sluiten voor de COVID-19 pandemie. Dit wordt duidelijk in zijn blckbx-optreden van 13 mei.

Die angst voor de, in zijn woorden, medische apartheid illustreert Van der Wissel met een drietal eerder gedeelde foto’s op zijn Facebook waarin hij het beleid van Israël ten aanzien van gevaccineerden en ongevaccineerden denkt te kunnen illustreren.

Van der Wissel: "De gele ster komt in zicht..."

Het plaatje van de gereserveerde strandstoelen bleek echter een verkeerd vertaalde overheidscampagne te zijn, die sinds eind februari is verwijderd. De Hebreeuwse tekst betekent 'gevaccineerd zijn in Tel Aviv-Yafo' en het gaat hier niet om echte strandstoelen maar om uit de kluiten gewassen exemplaren die Tel Aviv gebruikt voor promotie.
Dat Van der Wissel en blckbx dat nog delen, is volgens mij een indicatie dat zij daarvan niet goed op de hoogte zijn.

Het niet goed op de hoogte zijn blijkt ook uit de gevonden informatie over wat wel en niet is toegestaan voor gevaccineerden en niet-gevaccineerden. Het klopt dat gevaccineerden uitgezonderd waren van de coronamaatregelen. Echter sinds 19 maart geldt dat tevens voor negatief getesten. Bovendien worden vele coronamaatregelen ook afgebouwd voor niet-gevaccineerden.

In het filmpje komen ook andere zaken langs die niet echt vertrouwen geven in Van der Wissels oordeel. Ik licht er enkele zaken ter illustratie uit.

  • Hij accepteert een Infection Fatality Rate van 0,15 voor COVID-19, terwijl die waarde in Nederland duidelijk hoger ligt (Zie Mythe 2);
  • Hij ontkent wetenschappelijke bewijzen voor de coronamaatregelen;
  • Hij beschouwt Zweden en de staat Texas als voorbeelden voor Nederland om het aantal maatregelen terug te brengen. Maar staten en landen zijn meestal zo verschillend dat je die niet zondermeer met elkaar kunt vergelijken;
  • Het beruchte schip van Brautigam en de opmerkingen over opschaling van de zorg tonen zijn onbegrip van exponentiële groei. Het is bij COVID-19 niet mogelijk om even snel de zorg op te schalen;
  • Hij benadrukt dat de langetermijneffecten van vaccinatie niet duidelijk zijn, hoewel onzekerheid daarover erg klein is. Daarentegen heeft hij het niet over de onzekerheid van langetermijneffecten van COVID-19 en dat lijkt me juist belangrijk om een goede afweging te kunnen maken tussen wel of niet vaccineren.

Maar Van der Wissels slaat de plank helemaal mis met zijn bewering dat je als 40-60 jarige slechts 0,01% kans hebt om met COVID-19 op de IC terecht te komen. Zijn onderbouwing voor dat zeer geringe percentage is dat die leeftijdscategorie in Nederland meer dan 5 miljoen mensen telt en dat er op het moment van het interview zo’n 600 ervan op de IC lagen. Dat is een ongelofelijke redeneerfout! Ten eerste vergeet hij bij die 600 personen degenen uit die leeftijdsgroep mee te rekenen, die al eerder op de IC hebben gelegen. De tweede denkfout die tot dit sterk vertekende percentage leidt, is om alle meer dan 5 miljoen 40-60 jarigen in de berekening op te nemen. Dat hadden alleen de met SARS-CoV-2 besmette personen moeten zijn. Dat de werkelijke kans bij 40-60 jarigen om op de IC opgenomen te worden niet heel precies is te bepalen, zal duidelijk zijn. Maar dat die kans aanzienlijk groter is dan 0,01% is wel duidelijk.

Terugkomend op het inzetten van vaccinatiebewijzen zijn er zeker vraagtekens te plaatsen met betrekking tot ethiek en privacy. Zie ook de overdenkingen van de Gezondheidsraad over vaccinatiebewijzen. Maar we moeten voorkomen dat we achterhaalde of foutieve informatie gebruiken om angst voor apartheid te rechtvaardigen.

Van der Wissel deelt wel meer onzin op Facebook. Afgelopen woensdag nog dit bericht van de beruchte website Frontnieuws (een voorzetting van het openlijk antisemitische Fenixx):

 

Wie de moeite neemt om het bericht op de website van het Zweeds RIVM even zelf met Google Translate te lezen (wat Van der Wissel gezien zijn opmerking onder zijn eigen bericht niet eens gedaan had), komt er snel achter dat er van stoppen met de PCR-test helemaal geen sprake is. Wat er staat - dat een positieve pcr-test niet onomstotelijk wijst op een actieve infectie - is geheel in lijn met wat het RIVM ook bericht. Wie nog wat verder kijkt, komt erachter dat de Zweedse regels bij een positieve uitslag wat quarantaine betreft nog wat strenger zijn dan de Nederlandse.

The post De verblindende angst van arts Felix van der Wissel appeared first on Kloptdatwel?.

De Venus Veil - dit moet je zien!

di, 25/05/2021 - 14:36

(gesponsorde content)

Van harte aanbevolen deze bijzondere innovatie van Venus Inventions:

Geïnspireerd door de biologische techniek van magnetogenetica en technologie die 80 jaar geleden in Duitsland werd gepionierd, werkt de Venus Veil vertrouwelijk om erectieproblemen te verhelpen en vaginale smering te verbeteren - allemaal door de bloedstroom te verhogen!

 

 

Een fantastische product ... van John Oliver!

The post De Venus Veil - dit moet je zien! appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (21-2021)

za, 22/05/2021 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

En tot slot hoe een webinar van virusontkenners op hilarische wijze werd overvallen door skeptici:

Achtergrond bij Frank Visser: Twitter review of the "COVID-19 Myths" webinar

The post De linke weekendbijlage (21-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

Boekbespreking - Until The End of Time - Brian Greene

zo, 16/05/2021 - 06:00

De boeken van Brian Greene waren altijd al een garantie voor de lezers om, zelfs met beperkte bèta bagage, de snaartheorie en theorieën over het ontstaan van ons heelal, aardig te begrijpen. Zijn meest recente boek, Until the End of Time, is heel anders van vorm en inhoud dan de eerdere boeken, maar geeft de lezer ook nu weer het plezierige gevoel, slim genoeg te zijn om complexe zaken te doorzien. Deze keer gaat hij een stap verder dan slechts een rationele beschrijving van de onderwerpen. Het boek zit vol met persoonlijke gevoelens en drijfveren en die maken het verhaal nog herkenbaarder en aansprekender.

Hoofdthema is de eindigheid van het leven op aarde en uiteindelijk ook het einde van elke vorm van leven in het heelal. Die beschrijving wordt nadrukkelijk aangevuld met het uitwerken van gedachten over de rol die we onszelf toedichten in deze tussentijd vanaf het ontstaan van ons heelal tot aan het einde van datzelfde heelal. Eigenlijk tijdens de “lichtflits tussen lange donkere tijden”.

De tijdslijn van het universum. Bron: NASA

Greene begeeft zich daarmee buiten de eigen comfortzone, door als theoretisch fysicus ook te spreken over aard en werking van de hersenen van de wereldbewoners. Daarbij geeft hij aan hoe in de evolutie de overleving afhing van de mate waarin die hersenen in staat waren om complexe informatie terug te brengen tot behapbare basiswetten. Ook het belang van taal en het vermogen om tot een verhaallijn te komen die gecommuniceerd kan worden, was in de evolutie van cruciaal belang. Dat leidde vervolgens tot de wens om de eindigheid te ontstijgen; niet alleen door eigen daden iets na te laten wat blijft, maar ook door diverse vormen van geloof in een onsterfelijke ziel en/of in wedergeboorte.

Nu de wetenschap dat geloof heeft aangetast, blijft vooral de vraag naar de aard en oorsprong van dat wat de ziel, als wezen van het eigene, heeft verdrongen: het bewustzijn. En, als logisch vervolg daarop, de vraag of we beschikken over een vrije wil.

Het boek verwijst daarom met grote regelmaat naar schrijvers en denkers zoals Kierkegaard, Sartre, Russel, Kafka en Nietzsche. Het leidt tot 77 bladzijden noten en bibliografie, maar zonder het risico daarin te blijven steken, of er in te verdwalen.

De slotconclusie van het boek, dat er een onvermijdelijk einde komt aan alles wat eeuwigheidswaarde zou kunnen hebben, is een treurige. Maar een treurnis die alleszins dragelijk wordt als de tijdsduur wordt uitgelegd. Daarvoor gebruikt Greene de vergelijking met een wolkenkrabber. Vanaf de eerste verdieping die staat voor de eerste 10 jaar van het heelal, volgen verdiepingen die elk een 10 keer zo lange tijd voorstellen. Wij zijn ondertussen in ons heelal van 13,7 miljard jaar op de 10e verdieping. Als we niet door een kosmisch incident tot een voortijdig einde komen en als we door onverantwoord gedrag niet zelf het leven hier onmogelijk maken, redden we het misschien wel tot de 11e verdieping. Dan zal de zon enorm in omvang zwellen en de aarde verschroeien, of in zijn geheel verzwelgen.
Het heelal zelf gaat dan nog door tot ongeveer de 80e verdieping. Daarmee is de huidige ouderdom van ons heelal een minieme fractie van haar gehele levensduur.

Deze video (niet van Greene) illustreert de toekomst van het heelal en de 'verdiepingen'. De video begint met in het heden (de 11e verdieping) waarbij ieder seconde een jaar voorstelt. Vervolgens verdubbelt de snelheid iedere 5 seconden. Na bijna een half uur komen we aan op de hoogste verdieping. 

Veel van de beschrijvingen van te verwachte veranderingen, zijn op basis van het begrip entropie en het daaraan gekoppelde begrip informatiedichtheid. De redenaties zijn zo soepel uitgelegd, dat ze ook zijn te volgen door diegenen die nooit het genoegen smaakten ingeleid te worden in de thermodynamica. Een voorbeeld van zo’n redenatie is de onmogelijkheid om tegen het einde van de levensduur van het heelal nog zelf denk- of rekenwerk te verrichten of te laten verrichten. De oorzaak is een complex gevolg van thermodynamische wetmatigheden. Greene maakt de aansprekende vergelijking met de aanvoer van hoogwaardige energie naar en de afvoer van laagwaardige energie uit een stoomgenerator. Diezelfde redenering gaat op voor hersens of computers. Als de omgevingstemperatuur extreem laag is geworden, kan geen hoogwaardige warmte toegevoerd worden en de afvoer van laagwaardige restwarmte stopt ook. Die redenatie gebruikt Greene als opstap naar het begrip bewustzijn. En hij loopt daarbij door de diverse theorieën over de aard en het wezen van dat bewustzijn.

Omdat de levensduur van ons heelal nog onvoorstelbaar lang zal zijn, bestaan er, in die verdere periode, talloze mogelijkheden voor het ontstaan van denkende organismen. Mogelijk zelfs met een bewustzijn.

Er bestaat reeds een enorme hoeveelheid literatuur over de vraag hoe bewustzijn kan ontstaan of bestaan. Greene vat dat denken samen. Uitgangspunt daarbij is dat bewustzijn is ontstaan als een op jezelf betrokken inlevingsvermogen, waarbij de belangrijkste vraag blijft hoe het begrip bewustzijn, op basis van de natuurwetten en de fysiologie, kan worden verklaard. Ondanks de vele pogingen, lijkt het er op dat een sluitende verklaring (nog) niet te geven is.

Frivole theorieën, zoals het populaire panpsychisme, waarbij alle materie geacht wordt een zekere mate van bewustzijn te hebben, worden op goede gronden afgewezen. Verklaren van het bewustzijn vanuit de integrated information theory, wordt door Greene vakkundig afgeserveerd. Trouwens net zoals dat eerder door Peter Kassan in de Skeptical Inquirer [alleen abonnees - red.] van mei-juni 2020, werd gedaan.

Kern van de hele analyse is dat we wel veel weten over wat bewustzijn doet, maar nog niet in staat zijn het op microniveau te verklaren. De analogie met “tijd” en “massa” ontgaat Greene niet. Ook bij die basisbegrippen kan veel over het “wat” gezegd worden, maar over de aard van het bewustzijn zelf kunnen we, indachtig Wittgenstein, beter zwijgen.

Vrije wil heeft waarschijnlijk nog meer tongen en pennen losgemaakt dan bewustzijn. Twistpunt daarbij is de onmogelijkheid van vrije wil in een volledig deterministische wereld. Sommigen putten de laatste jaren hoop uit de kwantummechanica. De rol van bewust waarnemen op de verstoringen van het kwantumsysteem, zou iets betekenen in de beschrijving van bewustzijn. En de inherente onzekerheden bij kwantummechanische beschrijving van een systeem, geven niet alleen voeding aan wappies, maar ook aan serieuze wetenschappers, om daarmee de vrije wil te verklaren. Greene speelt hier een thuiswedstrijd en ontkracht de gedachte dat determinisme door kwantummechanische beschrijving wordt opgeheven.

You must believe in free will; there is no choice - Isaac Bashevis Singer

Wat hem de meest waarschijnlijke benadering lijkt, is die van John Searle en anderen. Vrije wil bestaat niet in absolute zin, maar wij hebben een dusdanig sterk gevoel dat we ’zelf’ beslissen, dat de sterke illusie van vrije wil ontstaat en daarmee zelf alsnog reëel wordt. We zijn dus ook aanspreekbaar op onze verantwoordelijkheid bij onze daden. Deze gedachte kreeg bij Greene een heftige bevestiging bij een bezoek aan een Amsterdamse Coffee shop. Het roken van een joint nam alle gevoel van zelf beslissen weg en dus was zijn vrije wil echt uitgeschakeld. Voor hem (en niet alleen voor hem) een angstaanjagende gebeurtenis.

Voor wie niet onaangenaam verrast is als de inhoud meandert tussen natuurkunde, filosofie en neurowetenschap, is dit een uiterst leesbaar boek. Het geeft ongetwijfeld nieuwe inzichten. Het voorrecht om in het hier en nu te leven wordt nog eens onderstreept. Trouwens zonder de vraag te beantwoorden welke conclusies over toeval of vooropgezet plan, daaruit af te leiden zijn. Mooi meegenomen is de heldere manier waarop een aantal ernstige vormen van onjuist gebruik van moderne wetenschap tot de (niet- helemaal) eeuwige jachtvelden, worden verbannen.

 

Geïnteresseerd geraakt in het boek? Koop het via een van de onderstaande links en steun daarmee automatisch Kloptdatwel.
var bol_sitebar={"id":"bol_1620681259341", "baseUrl":"partner.bol.com","urlPrefix":"https://aai.bol.com/openapi/services/aai/","productId":"productid=9200000125118312","familyId":"9200000125118312","site_id":"943","target":true,"rating":true,"price":true,"deliveryDescription":true,"button":true,"link_name":"Tot%20het%20einde%20der%20tijden%2C%20Brian%20Greene","link_subid":"","background_color":"#FFFFFF","text_color":"#CB0100","link_color":"#0000FF"};

var bol_sitebar={"id":"bol_1620681415707", "baseUrl":"partner.bol.com","urlPrefix":"https://aai.bol.com/openapi/services/aai/","productId":"productid=9200000112429763","familyId":"9200000112429763","site_id":"943","target":true,"rating":true,"price":true,"deliveryDescription":true,"button":true,"link_name":"Until%20the%20End%20of%20Time%2C%20Brian%20Greene","link_subid":"","background_color":"#FFFFFF","text_color":"#CB0100","link_color":"#0000FF"};

The post Boekbespreking - Until The End of Time - Brian Greene appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (20-2021)

za, 15/05/2021 - 06:34


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

The post De linke weekendbijlage (20-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (19-2021)

za, 08/05/2021 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

 

The post De linke weekendbijlage (19-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

Zo zien wetenschappelijke artikelen over homeopathie eruit

wo, 05/05/2021 - 12:54

Via Ulrich Berger op Twitter.

Een van de vele grappige versies die gemaakt zijn geïnspireerd door de originele XKCD-cartoon.

The post Zo zien wetenschappelijke artikelen over homeopathie eruit appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (18-2021)

za, 01/05/2021 - 06:18


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

The post De linke weekendbijlage (18-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (17-2021)

za, 24/04/2021 - 06:15


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

In de Nieuwe Revu van deze en vorige week staan een aantal artikelen over het ufo-fenomeen. Op Twitter had ik me er nogal kritisch over uitgelaten, waarna ik met de schrijver, Max Moskowicz een wat stekelige discussie had. Naderhand nodigde hij me uit om het er in een gesprek via Zoom uitgebreider over te hebben, wat me niet zo'n slecht idee leek:

The post De linke weekendbijlage (17-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (16-2021)

za, 17/04/2021 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Mick West van Metabunk levert weer mooi werk met het debunken van het laatste 'officiële erkende' ufo-materiaal.

Ook voor andere recent door het Pentagon als authentiek bestempeld beeldmateriaal dat rondgaat als bewijs voor het bestaan van ufo's kun je op Metabunk verklaringen vinden.

 

The post De linke weekendbijlage (16-2021) appeared first on Kloptdatwel?.

De linke weekendbijlage (15-2021)

za, 10/04/2021 - 13:13


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

 

The post De linke weekendbijlage (15-2021) appeared first on Kloptdatwel?.